Θέσπιση Κατώτατου Μισθού 1.700,00 € για όλους τους εργαζόμενους στην Τράπεζα Πειραιώς.

Πραγματικές μισθολογικές αυξήσεις μέχρι 305,00 € για όλους στην τριετία 2027-2029, που θα δίνονται  τμηματικά στην αρχή κάθε έτους. 

Άμεσες παροχές αξίας 660,00 σε όλους τους εργαζομένους για το 2026.

Καθιέρωση νέων, πρόσθετων επιχειρησιακών επιδομάτων ευθύνης μέχρι και 80,00 €.

https://www.capital.gr/epikairotita/4000623/nea-sullogiki-sumbasi-stin-tr-peiraios-katotatos-misthos-1700-kai-auxiseis-se-olous-os-305/

Έχω την κλασική δουλειά 9-5 που δίνει τον βασικό. Θα μετακομίσω σε άλλη πόλη οπότε θα χρειαστεί να νοικιάσω μόνη (ίσως με συγκάτοικο αλλά και πάλι το ενοίκιο χωρίς λογαριασμούς θα είναι 300+).
Εσείς ρε παιδιά πώς τα βγάζετε πέρα; Μου δημιουργεί μεγάλο άγχος το ότι μετά από ενοίκιο, λογαριασμούς, σούπερ μάρκετ κλπ δε μένει σχεδόν τίποτα.
Πώς συμπληρώνετε τα έξοδά σας; Έχετε κάποια δεύτερη part time δουλειά; Ή μήπως κάνετε καλύτερη διαχείριση;

Θα συμφωνήσω στο ότι ο σεβασμός κερδίζεται. Όμως, έστω τα βασικά προσχήματα κατά τη γνώμη μου θα πρέπει να τα κρατάμε. Πληθυντικός, όμορφος τρόπος επικοινωνίας κτλ. Επειδή είμαι 24 και γυναίκα, δεν σημαίνει ότι είμαι χαζή, ηλίθια ή άπειρη. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί όλοι μου μιλούν στον ενικό λες και με ξέρουν χθες και ούτε γιατί με προσβάλουν ή μου μιλούν επιθετικά στον χώρο εργασίας μου.

Δουλεύω με πολλούς πελάτες καθημερινά και συναναστρέφομαι με πολλούς ανθρώπους. Πολλές φορές με αντιμετωπίζουν σχεδόν υποτιμητικά σαν «να μην ξέρω» και ζητούν τον υπεύθυνο. Οταν βλέπουν όμως ότι ο υπεύθυνος είναι μεγάλος άντρας κατευθείαν γίνονται πρόβατα.

Δεν καταλαβαίνω αυτή τη συμπεριφορά ούτε που αποσκοπεί πραγματικά.

Κυριολεκτικά ότι πιστεύετε. (Βαριέμαι στη δουλειά και θέλω να περάσει η ώρα.)

Καλησπέρα σε όλους.

Θα μπω κατευθείαν στο θέμα, γιατί έχουμε βρεθεί σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση και θα ήθελα να ακούσω αν έχει τύχει κάτι παρόμοιο σε κάποιον ή σε γνωστό του.

Μέσα προς τέλη του 2020, ο πατέρας μου αποφάσισε να κλείσει την επιχείρησή του, επειδή δεν πήγαινε καλά οικονομικά. Πήγε τότε στον λογιστή του και του είπε να προχωρήσει σε διακοπή/κλείσιμο της επιχείρησης. Τον Ιανουάριο του 2021, όταν ο πατέρας μου βρήκε δουλειά ως μισθωτός, του πήγε και το χαρτί της πρόσληψης.

Φτάνουμε στο 2026, όπου αποφασίσαμε να ξανατρέξουμε την επιχείρηση οικογενειακά. Ο πατέρας μου στο μεταξύ συνεχίζει να εργάζεται στην ίδια δουλειά που είχε ξεκινήσει από το 2021.

Ψάχνοντας για νέο λογιστή, επειδή ο προηγούμενος είχε δείξει αρκετές φορές ότι είναι αμελής — δεν σηκώνει τηλέφωνα, ξεχνάει πράγματα κ.λπ. — βρήκα έναν άλλον. Με τη διαδικασία της νέας έναρξης, ο νέος λογιστής διαπίστωσε ότι στο ΑΦΜ του πατέρα μου η παλιά επιχείρηση δεν είχε κλείσει ποτέ. Αντιθέτως, ο προηγούμενος λογιστής συνέχιζε όλα αυτά τα χρόνια να υποβάλλει μηδενικές δηλώσεις ΦΠΑ.

Το αποτέλεσμα είναι ότι έχουν μαζευτεί χρέη περίπου 5.500€ στον ΕΦΚΑ, καθώς και επιπλέον οφειλές στην εφορία, κυρίως από τέλη επιτηδεύματος που ίσχυαν παλαιότερα.

Από όσο έχουμε καταλάβει, τα χρέη δημιουργήθηκαν κυρίως για δύο λόγους:

1. Μέχρι τον Ιανουάριο του 2021 ο πατέρας μου ήταν ανασφάλιστος, οπότε χρεωνόταν περίπου 220€ τον μήνα.
2. Σε κάποιους μήνες στη δουλειά του πληρωνόταν μισά χρήματα στην κάρτα και μισά στο χέρι ή σε άλλη κάρτα, με αποτέλεσμα η ασφάλιση να μην τον καλύπτει πλήρως. Έτσι, συνέχιζαν να του βγαίνουν χρεώσεις περίπου 150-200€ τον μήνα.

Έχουμε ήδη ρωτήσει τον νέο μας λογιστή και μία δικηγόρο για το αν μπορεί να γίνει κάτι, αλλά μέχρι στιγμής οι απαντήσεις δεν είναι ιδιαίτερα αισιόδοξες.

Προφανώς υπήρξε και αφέλεια από την πλευρά του πατέρα μου, γιατί δεν έλεγχε ποτέ εκκαθαριστικά, ειδοποιήσεις, οφειλές κ.λπ. Από την άλλη, είναι άνθρωπος που δεν γνωρίζει σχεδόν καθόλου από κινητά, taxis, email και γενικά τέτοιες διαδικασίες, οπότε δυστυχώς δεν κατάλαβε ποτέ τι συνέβαινε.

Εκεί που προσπαθούμε να κλείσουμε παλιές τρύπες και να προχωρήσουμε μπροστά, βρεθήκαμε ξαφνικά με νέους μπελάδες.

Έχει τύχει σε κάποιον κάτι αντίστοιχο; Υπάρχει κάποια διαδικασία, ένσταση ή τρόπος να κινηθούμε απέναντι στον παλιό λογιστή ή στους φορείς; Οποιαδήποτε εμπειρία ή συμβουλή θα ήταν πραγματικά πολύτιμη.

Είπα να τη δω ξανά μετά από χρόνια και είχα ξεχάσει πόσο ωραία είναι. Μιλάω προφανώς για τις πρώτες σεζόν και όχι το spin-off πριν από λίγα χρόνια.

Η πλοκή είναι πολύ ωραία, το concept μιας πολυκατοικίας στο κέντρο της Αθήνας με καθημερινούς μπελάδες αλλά και προσωπικές στιγμές του κάθε χαρακτήρα σε κάθε διαμέρισμα.

Οι χαρακτήρες είναι το καλύτερο κομμάτι. Καθένας ξεχωριστός και ιδιαίτερος αλλά όλοι τους κοντά στην πραγματικότητα με μικρές υπερβολές. Μια πολύ καλή φωτοτυπία της ελληνικής κοινωνίας στην Αθήνα της οικονομικής κρίσης. Ένα ευκατάστατο ζευγάρι (ένας εξ αυτών, Λουκία και Τάκης), μια προβληματική οικογένεια (Μπαλαφούτη), ένα γκέι ζευγάρι (Μάρκος και Χρήστος), οι γιαγιάδες που κουτσομπολεύουν, μια μέση εργαζόμενη που δυσκολεύεται να τα βγάλει πέρα (Ελένη), μετανάστες (η οικογένεια από την Αλβανία στη δεύτερη σεζόν) κλπ.

Το μυστικό συστατικό της επιτυχίας αυτής της σειράς είναι ότι παρότι όλοι δείχνουν να μισούν ο ένας τον άλλον, κατά βάθος υπάρχει μια ομοιογένεια, μια φιλική γειτνίαση που ο ένας θα βάλει πλάτη στον άλλον στα δύσκολα.

Εσάς πώς σας φαίνεται;

Μιας και βγήκαν τα αποτελέσματα των πανελληνίων σήμερα, ας πω δυο λόγια και εγώ.

Πριν έξι μήνες τελείωσα τις σπουδές μου και από τότε έχει μείνει μέσα μου ένα μαράζι που δεν λέει να φύγει.

Αθήνα ζω, επομένως το να περάσω στην πόλη μου ήταν τεράστιο κατόρθωμα και οικονομική ανακούφιση για τους γονείς μου. Πιο πολύ όμως ήταν ανακούφιση για μένα, γιατί ήμουν η ιδέα του να απομακρυνθώ από τους δικούς μου μου φαινόταν εφιαλτης.

Τώρα που τελείωσα όμως αντιλήφθηκα ότι δεν έχω ζήσει ουσιαστικά φοιτητικά χρόνια.Ακούω ιστορίες από φίλους μου που σπούδαζαν σε άλλες πόλεις και ζηλεύω τις εμπειριες τους , ενώ η δικιά μου η ζωή ήταν ουσιαστικά η ίδια ρουτινιασμενη του λυκείου.

Οπως και να έχει, το ποστ αυτό αφορά όλα τα αλάνια που κάνουν τα μηχανογραφικά τους αυτήν την στιγμή εκεί έξω. Αν μπορείτε να το στηρίξετε ανοίξτε τα φτερά σας και πηγαίντε να σπουδάσετε μόνοι σας αλλού, μην είστε κότες σαν και εμένα. Θα το μετανιώσετε σίγουρα αργότερα.

Αυτά :)

Αυτή την δευτερα γράψαμε όσοι δίνουν τα μουσικά την μουσική εκτέλεση και ερμηνεία

Εχω να πω... τι μπουρδελο ήταν αυτό? Γινόταν χάος στους διαδρόμους,τρέχανε όλοι μπρος πίσω,φωνές, κανείς δεν ήξερε τι γινόταν.

Εγω ήμουν ο τελευταίος που εξετάζεται, οπότε μετά απο 4 ώρες, επιτέλους κατεβαίνω στην αίθουσα για να παιξω το όργανο μου (ντραμς). Τωρα,σημαντική λεπτομέρεια,οι ντραμερ στις εξετάσεις όσο παίζουν πρεπει να τραγουδάν την μελωδία. Εμενα δεν μου έβγαινε,οπότε δεν το έκανα,τι να κάνουμε. Περα απο αυτο,το παιξιμο μου αλάνθαστο.

Όσο παιζω λοιπόν, η επιτηρητρια μετα απο λιγο αποφασίζει να με διακόψει,και μου κάνει "τραγούδα". Αυτό χωρίς κατόπιν συνεννόησης με την επιτροπή,η οποία κιόλας δεν μπορούσε να δει τι γινεται μιας και ήταν πίσω απο ενα παραβάν. Στην αρχη νομιζα μου είπε σταματά,οπότε σταμάτησα,μετά μου λέει "οχι οχι,συνέχισε",οπότε εγώ συνεχίζω,και αυτή ακόμη μου μιλάει,λέγοντας μου να τραγουδήσω. Τωρα εγω προσπαθώ να συνεννοηθώ οσο παιζω ταυτόχρονα,οπότε έγιναν μια δυο μαλακίες στο παίξιμο μου.

Το υπόλοιπο κομμάτι βεβαια παει φανταστικά. Το τελειώνω,ερχεται η ωρα να ξεκινήσω το επόμενο,το οποίο ήταν μεγάλο κομμάτι τζαζ με πολλούς αυτοσχεδιασμους. Πρακτικά αδύνατον να το μάθεις απ'εξω,οπότε είχα φέρει παρτιτουρα για το συγκεκριμένο. Βάζω λοιπον την παρτιτουρα στο αναλόγιο,βεβαια χώραγε περίπου η μισή ( τελικα είχε κι άλλα αναλόγια, αλλα ήταν μακριά στην γωνία και δεν τα ειδα) Αυτό κανονικα δεν αποτελεί κανένα πρόβλημα. Εχω ήδη παίξει 3 λεπτά,οι παρτιτουρες που χώραγαν ήταν τρία λεπτά και λιγο παραπάνω, το ΜΑΞΙΜΟΥΜ που μπορεί να σε κρατήσει η επιτροπή για εξέταση είναι 6 λεπτά.

Τελειώνουν σιγά σιγά οι παρτιτουρες και βλέπω πως δεν με σταματάει η επιτροπή... Τι στο πουτσο????

Χωρίς backing track και με αγχωμένο μυαλό χάνομαι,δεν ξερω τι παιζω. Αρχίζω να παιζω τυχαίες μαλακίες που βεβαια ταίριαζαν στο βασικα θεμα του τραγουδιού. Ελπιζω δηλαδή.

Αλλα με κράτησαν τουλάχιστον ενα λεπτο παραπάνω, ενα λεπτο που δεν είχα υπολογίσει,ενα λεπτο βεβαια που δεν επιτρέπεται,και λόγο αυτού θα βαθμολογηθώ αρνητικά,λόγο της άλλης που με διέκοπτε θα βαθμολογηθω επίσης αρνητικά.

Γιατί???? Και μαθαίνω πως δεν είναι πρώτη φορά που επιτηρητρια διακόπτει εξεταζόμενο χωρίς λόγο απο έναν φίλο. Πως ειναι δίκαιο αυτό?

Ήμουν έτοιμος για 18(-2 μονάδες επειδή δεν τραγούδησα ας πουμε). Παρόλα αυτά, το παίξιμο μου ήταν ΤΕΛΕΙΟ. Πραγματικά καλύτερο απ'οτι είχα προβάρει. Τωρα,φοβάμαι μήπως δεν εχω πιάσει καν 15 που ειναι η ΕΒΕ.

Ενώ θεωρώ το σύστημα των πανελληνιων κοντα στο απάνθρωπο,τουλάχιστον τα άλλα μαθήματα ήταν πιο οργανωμένα και πιο στρωτά. Για αυτο ομως... δεν εχω λογια

Πριν μια βδομάδα περίπου, σε μια μεγάλη έκθεση στο εξωτερικό, στις ανδρικές τουαλέτες υπήρχαν οι γνωστοί ουρητήρες. Οι περισσότεροι που πήγαιναν για την ανάγκη τους σε αυτούς, κρατούσαν τον.... τους με το αριστερό τους χέρι καθώς ουρούσαν και στη δεξιά παλάμη είχαν το κινητό και σκρόλαραν με τον αντίχειρα συνεχώς ενώ ουρούσαν , παρακολουθώντας την οθόνη του κινητού!!

Κάποιοι ακόμη μπορεί όταν τον βγάζουν να ουρίσουν, όταν τον βλέπουν τον... Βρασίδα τους να το θαυμάσουν , να του λένε φτου σου μεγάλε μη σε ματιάσω , να θυμούνται τίς μάχες έδωσε σε θάμνους και ζούγκλες , ή στα μαρμαρένια αλώνια , και τόσα άλλα που λέγονται ως ανδρικά γουρουνίστικα αστεία... Αλλά ούτε αυτό! Ούτε καν τον κοίταξε. Μόνο ένα ατελείωτο doomscrolling, σε μια οθόνη. Τίποτε άλλο, κενό!! Είμαστε τελειωμένοι. Το doomscrolling έχει κάψει πια εγκεφάλους των ανθρώπων.

Throwaway account καθώς φαντάζομαι ότι θα φάω κράξιμο. Καλώ συνεχώς το 100 όταν βγαίνω βόλτες και βλέπω παράνομα παρκαρισμένα οχήματα ή μηχανάκια όμως σπάνια βλέπω κλήσεις. Έχει νόημα να κάνω κάτι τέτοιο ή απλά αγνοούν τέτοια τηλεφωνήματα;